Jego działalność obejmuje muzykę ambientową, ludową i klubową, nagrania terenowe, dokument radiowy oraz instalacje dźwiękowe.

Jako projektant dźwięku współpracował z wieloma artystami przy projektach audiowizualnych, takich jak teatr tańca, live cinema, instalacje, audycje radiowe czy mapping. Jako pedagog prowadził liczne warsztaty dotyczące nagrywania dla różnych instytucji artystycznych. Obecnie pracuje jako projektant dźwięku w Czech Radio, a od 2020 roku zajmuje się również praktyką muzykoterapeutyczną.

Galeria

The post Stanislav Abrahám appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Matija Bizjan jest słoweńskim basem, który po ukończeniu studiów wokalnych w Akademii Muzycznej w Lublanie rozwinął wszechstronną międzynarodową karierę zarówno na scenie operowej, jak i koncertowej. Jego profil artystyczny łączy silną obecność sceniczną z wyrafinowaną muzykalnością, charakterystycznym niskim głosem basowym oraz szczególnym zainteresowaniem repertuarem od baroku po późny romantyzm.

Galeria

The post Matija Bizjan appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Swoją karierę operową rozpoczął w Zurich Opera Studio, a następnie został członkiem zespołu Stadttheater Klagenfurt oraz Staatstheater Nürnberg. W jego repertuarze znajdują się przede wszystkim role Tamina (Czarodziejski flet), Idomenea, Ferranda (Così fan tutte), Don Ottavia (Don Giovanni) oraz Rodolfa (Cyganeria), a w ostatnim czasie także Maksa (Wolny strzelec) i Erika (Holender tułacz). Jako gość występował m.in. w Teatro Real w Madrycie, na Munich Opera Festival, Salzburg Festival, w Volksoper Wien oraz w Oper Graz.

Swój amerykański debiut operowy odbył jako Nadir w operze Bizeta Poławiacze pereł w Santa Fe Opera. W 2022 roku wystąpił jako Ariel i Pater Ecstaticus w Scenach z Fausta Goethego Schumanna w Opera Ballet Vlaanderen. Duży sukces odniósł również jako Tamino w Canadian Opera Company w Toronto, na International Edinburgh Festival 2023 oraz w Tokio w 2024 roku z Bach Collegium Japan.

Na estradach koncertowych Ilker Arcayürek regularnie współpracuje z renomowanymi orkiestrami, takimi jak Bavarian Radio Symphony Orchestra, Tonkünstler Orchestra, Tokyo Philharmonic Orchestra, ORF Radio Symphony Orchestra Vienna, WDR Symphony Orchestra, Antwerp Symphony Orchestra, Orchestre des Champs-Élysées, Orchestre National de Lyon, Danish Chamber Orchestra, Sinfonieorchester Basel oraz Royal Philharmonic Orchestra.

Występował pod batutą dyrygentów, takich jak Mariss Jansons, Ivor Bolton, Philippe Jordan, Ádám Fischer, Maxim Emelyanychev, Marin Alsop, Mirga Gražinytė-Tyla, Philippe Herreweghe, Riccardo Minasi, Laurence Equilbey, Marie Jacquot, Mikhail Pletnev, Lars Vogt, Masato Suzuki, Oksana Lyniv, Jordi Savall, Alexander Soddy, Stephan Zilias i Dennis Russell Davies.

Obok działalności operowej i koncertowej szczególne miejsce w jego twórczości zajmuje pieśń artystyczna. Regularnie współpracuje z pianistami Simonem Lepperem, Malcolmem Martineauem, Ammielem Bushakevitzem, Danielem Heidem, Hartmutem Höllem i Wolframem Riegerem. Z recitalami występował m.in. na International Edinburgh Festival, w Oper Frankfurt, na Schubertiade Schwarzenberg/Hohenems, w Wigmore Hall w Londynie, w Concertgebouw w Amsterdamie, w deSingel w Antwerpii, na Schubertiada Vilabertran, a także podczas swojego amerykańskiego debiutu w Nowym Jorku oraz w San Francisco.

Jego nagrania płytowe zdobyły liczne nagrody i dwukrotnie były nominowane do nagrody Opus Klassik.

W 2025 roku Ilker Arcayürek powrócił do Opera Vlaanderen, gdzie z sukcesem zadebiutował jako Maks w operze Webera Wolny strzelec. Zadebiutował również we Włoszech w Mediolanie z Orchestra Sinfonica di Milano w MesjaszuHändla oraz odbył europejskie tournée z Orchestre des Champs-Élysées pod batutą Philippe’a Herreweghego, wykonując Beethovenowską IX Symfonię, z koncertami m.in. w Festspielhaus Baden-Baden, Bozar Brussels oraz Elbphilharmonie Hamburg.

W sezonie 2025/2026 planowane są m.in. jego debiut w roli Erika w operze Wagnera Holender tułacz w Theater Osnabrück, koncerty w Philharmonie de Paris pod batutą Jordiego Savalla z Pierwszą nocą Walpurgii Mendelssohna oraz Chrystusem na Górze Oliwnej Beethovena, recitale pieśni w Wigmore Hall w Londynie, koncertowe wykonanie Eliasza z Danish National Philharmonic w Sønderborgu oraz Beethovenowska IX Symfonia w Stambule.

Galeria

+1 fotografie

The post Ilker Arcayürek appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Obecnie występuje jako solista i koncertmistrz sekcji wiolonczel Filharmonii Janáčka w Ostrawie. Podczas licznych koncertów zagranicznych Jiří Hanousek występował z czeskimi i zagranicznymi orkiestrami we Francji, Niemczech, Hiszpanii, Włoszech, Szwajcarii, Polsce, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Korei Południowej, Japonii oraz na Tajwanie. W 1994 roku i na początku 1995 roku odbył udane tournée koncertowe po Stanach Zjednoczonych, a jako solista wystąpił także dla publiczności w Australii podczas tournée Filharmonii Janáčka w Ostrawie.

Z Filharmonią Janáčka w Ostrawie nagrał Koncert wiolonczelowy h-moll Antonína Dvořáka, a także premierowe nagranie Koncertu na wiolonczelę i orkiestrę amerykańskiego kompozytora Ch. R. Berry’ego.

Dla amerykańskiej wytwórni Centaur nagrał wraz z pianistą Pavlem Kašparem Sonaty na wiolonczelę i fortepian Bohuslava Martinů. Dla szwajcarskiej firmy Tudor nagrał sonaty Josefa Bohuslava Foerstera, a w koprodukcji z Radiem Bawarskim dla włoskiej wytwórni Real Sound – sonaty na wiolonczelę i fortepian francuskich kompozytorów XX wieku: Claude’a Debussy’ego, Francisa Poulenca i Charles’a Koechlina. Brał również udział w nagraniu muzyki kameralnej Jaromíra Podešvy.

W jego interpretacji odbyły się w Czechach premiery takich utworów jak Koncert wiolonczelowy Samuela Barbera, Gardens of Exile Gérarda Schurmanna oraz Trzy utwory na wiolonczelę Györgya Kurtága. Oprócz działalności solistycznej i orkiestrowej prowadzi także działalność pedagogiczną – wykłada w Konserwatorium im. Leoša Janáčka w Ostrawie oraz jako docent na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Ostrawskiego.

Galeria

The post Jiří Hanousek appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Współpracował z renomowanymi orkiestrami i dyrygentami podczas ważnych festiwali oraz w prestiżowych salach koncertowych, takich jak Berliner Philharmonie, Musikverein Wien i Bridgewater Hall, a także na festiwalach w Bergen, Elverum i Stavanger, Berliner Festwochen, Ruhr Festival, Festival de Musique Divonne, Schubertiade Feldkirch, Morawskiej Wiośnie oraz Piano 2000 Festival.

Dokonał licznych nagrań dzieł Beethovena, Prokofiewa, Debussy’ego, Lutosławskiego, Straussa, Weberna i Valena. Z okazji rocznicy Antonína Dvořáka w 2004 roku nagrał komplet dzieł fortepianowych dla wytwórni NAXOS, za co otrzymał Classical Internet Award 2004.

Po ukończeniu studiów dyrygenckich rozpoczął działalność jako dyrygent, występując w teatrach operowych i na koncertach w wielu krajach i miastach, m.in. w Amsterdamie, Berlinie, Bremerhaven, Brnie, Flensburgu, Karlsruhe, Manchesterze, Münster, Osnabrück, Ulm i Stuttgarcie. Dyrygował wieloma operami, takimi jak Don Giovanni, Werther, Manon, Aida, Alcina, Tosca i Lohengrin.

W 2008 roku poprowadził galę Shell w Stavanger w ramach programu Europejskiej Stolicy Kultury. W 2007 roku odniósł duży sukces inscenizacją Rusałki dla Opera Zuid w Maastricht, gdzie następnie regularnie gościł jako dyrygent (La Fille du Régiment 2008, Hänsel und Gretel 2010, L’elisir d’amore 2011, Tosca 2013).

Do ważnych momentów należą jego debiut w Concertgebouw w Amsterdamie z Brabant Philharmonic Orchestra w 2011 roku oraz produkcja Katia Kabanowa w reżyserii Harry’ego Kupfera, zaproszona na Festiwal Leoša Janáčka w Brnie w 2012 roku.

W latach 2014–2021 był pierwszym dyrygentem Orkiestry Symfonicznej w Münster. W ostatnich sezonach przygotował nowe, bardzo udane produkcje oper Benvenuto Cellini, Cyrulik sewilski, Tosca, Sprzedana narzeczona, Opowieści Hoffmanna, Hänsel und Gretel, Faust oraz Wolny strzelec. Był również zapraszany na Orlando Festival oraz Bebersee Festival.

W styczniu 2015 roku zadebiutował we Francji inscenizacją Katii Kabanowej w Opéra Dijon. W 2018 roku dyrygował tam Jenůfą, a w 2019 roku ponownie Jenůfą w Caen. W sezonie 2022/23 zadebiutował w Norweskiej Operze Narodowej w Oslo, a w 2025 roku zadebiutuje w Operze Narodowej w Pradze. W latach 2021–2023 był profesorem dyrygentury orkiestrowej na Universität der Künste w Bremie.

Od sezonu 2023/24 Stefan Veselka pełni funkcję Generalnego Dyrektora Muzycznego (GMD) Theater Regensburg oraz Orkiestry Filharmonicznej w Ratyzbonie.

Galeria

+2 fotografie

The post Stefan Veselka appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Do jego ostatnich występów należą również Requiem Verdiego w Theater Vorpommern i w Rumuńskiej Operze Narodowej, a także Colline (Cyganeria), Sparafucile (Rigoletto) i Banco (Makbet) w Narodowym Teatrze Opery i Baletu Mołdawii, między innymi.

Jest absolwentem International Opera Studio przy Opernhaus Zürich oraz Akademii Muzyki, Teatru i Sztuk Pięknych w Kiszyniowie (Mołdawia). Alexei Botnarciuc jest zdobywcą III nagrody na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Stanisława Moniuszki oraz laureatem innych międzynarodowych konkursów wokalnych.

Galeria

The post Alexei Botnarciuc appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Po ukończeniu studiów laureat Nagrody Prešerena rozpoczął karierę wolnego artysty na terenie całej Europy, koncentrując swoją działalność solową coraz wyraźniej na repertuarze koncertowym i oratoryjnym. Twórczość Johanna Sebastiana Bacha zajmuje w jego pracy szczególne miejsce i obecnie stanowi znaczącą oraz stale rosnącą część jego życia artystycznego.

Martin Logar współpracował z czołowymi europejskimi zespołami i dyrygentami, występując jako solista w najważniejszych salach koncertowych, m.in. w Concertgebouw w Amsterdamie, Elbphilharmonie w Hamburgu, Kölner Philharmonie, Philharmonie Essen oraz Philharmonie de Paris. W nadchodzących sezonach odbędzie tournée jako solista w Pasji według św. Mateusza Bacha z Orchestra of the 18th Century, Netherlands Chamber Orchestra oraz Orkiestrą Filharmonii Słoweńskiej, a także zadebiutuje w Dutch National Opera.

Jego żywa, a zarazem szczera ekspresja, połączona z intuicyjną elastycznością muzyczną, idzie w parze z głosem o ciepłej, miękko ziarnistej barwie i pełnym brzmieniu – walory te zostały utrwalone na kilku wysoko cenionych nagraniach (Cappella Amsterdam, Cappella della Torre i in.). Jego artystyczna droga prowadziła również do nietypowych przestrzeni wykonawczych, w tym na podwieszaną scenę na wieży Julier Pass na wysokości 2284 metrów nad poziomem morza.

Niezależnie od tego, czy występuje, nagrywa, czy śpiewa zawieszony w powietrzu, Martin Logar pragnie służyć i wynosić sztukę wokalną na wyższy poziom. Jednocześnie pozostaje mocno stąpający po ziemi: jako oddany miłośnik natury, nauki, tradycji i zdrowego rozsądku nieustannie z ciekawością poszukuje odpowiedzi na pytanie, co wprawia wszechświat w rezonans.

Galeria

The post Martin Logar appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Ksenia Chubunova jest rosyjską kontraltystką mieszkającą we Włoszech. Przez kilka sezonów była członkinią zespołu Teatro Regio Torino, gdzie występowała w szerokim repertuarze operowym i koncertowym. Do jej ostatnich kreacji należą m.in. Lubasza (Carska narzeczona), Suzuki (Madama Butterfly), Ma Moss (The Tender Land), Wowkle (La fanciulla del West), Suzy (La Rondine) oraz Guwernantka w Damie pikowej Czajkowskiego. Współpracowała z dyrygentami takimi jak Pinkhas Steinberg, Dmitri Jurowski, Sesto Quatrini i Valentin Uryupin.

Jej repertuar obejmuje dzieła Mozarta, Rossiniego, Verdiego, Pucciniego, Czajkowskiego, Rimskiego-Korsakowa i Strawińskiego. Ksenia występowała na prestiżowych festiwalach, w tym Festival della Valle d’Itria, oraz jest stypendystką Bayreuth Wagner Scholarship.

Studiowała w Moskwie, Hamburgu i Berlinie; ukończyła Universität der Künste Berlin, a następnie doskonaliła swoje umiejętności w Accademia di Belcanto „Rodolfo Celletti“.

Galeria

The post Ksenia Chubunova appeared first on Svatováclavský hudební festival.

W recitalach Lukáš występował m.in. w hamburskiej Elbphilharmonie, Flagey w Brukseli, lipskim Gewandhausie, Wiener Konzerthaus, Concertgebouw w Amsterdamie oraz na renomowanych festiwalach, takich jak Menuhin Festival Gstaad, Edinburgh International Festival, Chopin i jego Europa, Le Piano Symphonique w KKL, PianoEspoo w Finlandii, Festiwal Praska Wiosna oraz Lille Piano Festival.

Sezon 2025/26 obejmuje szereg prestiżowych projektów, w tym współpracę z Toronto Symphony Orchestra pod batutą Elim Chan, Belgian National Orchestra pod dyrekcją Antony’ego Hermusa, Brussels Philharmonic pod kierownictwem Kazushiego Ono, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia pod batutą Marin Alsop oraz West Australian Symphony Orchestra pod dyrekcją Ashera Fischa, z którą wykona pełny cykl koncertów fortepianowych Beethovena. W bieżącym sezonie współpracuje również z Malmö Opera Orchestra, Orkiestrą Symfoniczną RTVE w Słowenii, Rumuńską Narodową Orkiestrą Radiową oraz Filharmonią im. Leoša Janáčka. Wśród występów recitalowych znajduje się m.in. powrót do Carnegie Hall w Nowym Jorku (Zankel Hall).

W wieku czterech lat Lukáš Vondráček dał swój pierwszy publiczny występ. W 2002 roku, jako piętnastolatek, zadebiutował z Filharmonią Czeską oraz Vladimirem Ashkenazym, po czym w 2003 roku odbył duże tournée po Stanach Zjednoczonych. Jego naturalna i pewna muzykalność oraz znakomita technika od dawna wyróżniają go jako artystę dojrzałego i wyjątkowo utalentowanego. Zdobył międzynarodowe uznanie dzięki licznym nagrodom, w szczególności pierwszym nagrodom w konkursach Hilton Head, San Marino International Piano Competition oraz Unisa International Piano Competition w Pretorii (RPA), a także Raymond E. Buck Jury Discretionary Award podczas Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Van Cliburna w 2009 roku.

Lukáš Vondráček uzyskał dyplom Artist Diploma w New England Conservatory w Bostonie pod kierunkiem Hung-Kuana Chena, kończąc studia z wyróżnieniem w 2012 roku.

Galeria

+2 fotografie

The post Lukáš Vondráček appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Po zakończeniu udanej kadencji jako dyrektor muzyczny i artystyczny Filharmonii Narodowej w Warszawie oraz jej chóru, Boreyko ponownie współpracuje z zespołem w bieżącym sezonie: orkiestra powróciła na Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina, występując podczas koncertu inauguracyjnego, etapów finałowych oraz koncertów laureatów 19. edycji konkursu.

Jako ceniony gość London Philharmonic Orchestra Boreyko w ostatnich latach prowadził wysoko oceniane programy abonamentowe, obejmujące m.in. V Symfonię oraz XIII Symfonię „Babi Jar” Dmitrija Szostakowicza, a także IV Symfonię Piotra Czajkowskiego. Recenzje były jednoznacznie entuzjastyczne: „Wątpię, bym w najbliższym czasie usłyszał równie intensywne i poruszające wykonanie. Prowadzona bezkompromisowo przez Andrieja Boreyko, znakomita gra LPO zrobiła na mnie ogromne wrażenie.” – The Times *****

W ostatnich sezonach Boreyko współpracował także z Wiener Symphoniker, Antwerp Symphony, Prague Symphony, Aarhus Symphony, Hamburg State Philharmonic Orchestra, Polish Radio Symphony Orchestra, Vancouver Symphony oraz New Japan Philharmonic. Dyrygował również Royal Scottish National Orchestra, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Gürzenich Orchester Köln, Montreal Symphony, Orquesta Sinfónica de Galicia, Orchestra Sinfonica Nazionale RAI oraz Orchestra Sinfonica di Milano, z którą wystąpił w Teatro alla Scala i podczas Mahler Festival.

Przed zakończeniem swojej kadencji jako dyrektor muzyczny i artystyczny Filharmonii Narodowej w Warszawie w 2024 roku Boreyko przez osiem sezonów był dyrektorem muzycznym Artis—Naples w USA. Wcześniej pełnił funkcje dyrektora muzycznego Hamburger Symphonies, Berner Sinfonieorchester, Düsseldorfer Symphoniker, Winnipeg Symphony oraz Orchestre National de Belgique.

Galeria

+4 fotografie

The post Andrey Boreyko appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Laureat wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów wiolonczelowych, Yibai Chen, szybko ugruntował swoją pozycję jako jeden z najbardziej obiecujących wiolonczelistów swojego pokolenia. Określany jako „niczym innym jak niezwykły”, z „nieskazitelną techniką” wyrażającą „szczerość, czułość i wrażliwość”, zachwyca publiczność indywidualnym brzmieniem i charyzmatyczną obecnością sceniczną. Jeden z krytyków napisał, że jego interpretacja „spłynęła jak światło, przenosząc nas do innego świata” (La Libre Belgique).

Galeria

+4 fotografie

The post Yibai Chen appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Lucie Karafiátová przez niemal szesnaście lat śpiewała w Kantilénie – chórze dziecięco-młodzieżowym działającym przy Filharmonii w Brnie. Od 2011 roku występuje jako solistka na estradach koncertowych, koncentrując się przede wszystkim na interpretacji muzyki dawnej. Jej stałym mentorem wokalnym jest Andreas Scholl. Brała udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych przedstawicieli muzyki dawnej, takich jak Robin Tyson, Marta Infante, Jakub Burzyński czy Jean-François Lombard.

Galeria

The post Lucie Karafiátová appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Nikolaus Harnoncourt napisał o zespole Ensemble Tonus: „Jestem bardzo pod wrażeniem i przekonany, że ten zespół należy do ścisłej czołówki najważniejszych ansambli. Wspaniały zespół o ogromnym potencjale. Przy odpowiedniej publiczności musi odnieść sukces! Muzycy są znakomici.”

Ensemble Tonus:
Belinda Loukota – sopran
Heinrich Bruckner – cornetto, trąbka barokowa
Otmar Gaiswinkler – puzon barokowy, trąbka barokowa
Jakub Zívalík – puzon barokowy, trąbka barokowa
Dominik Schnaitt – puzon barokowy, trąbka barokowa
Johannes Maria Bogner – klawesyn, pozytyw organowy

Galeria

+4 fotografie

The post Ensemble Tonus appeared first on Svatováclavský hudební festival.

W 2024 roku kwartet wydał wysoko oceniany drugi album Our Stories. Jak napisał czołowy dziennikarz muzyczny Milan Bátor: „Ta płyta spełnia najwyższe standardy światowego, aktywnego podejścia do jazzu.” W ich muzyce łączą się wszystkie inspiracje artystów – wpływy lirycznej muzyki skandynawskiej oraz nowoczesnego jazzu, wzbogacone o elementy R’n’B, hip-hopu, popu i rocka. Całość, uzupełniona żywą elektroniką, tworzy unikalne brzmienie zespołu, kładącego nacisk na różnorodność dźwiękową i wyraziste melodie.

Alf Carlsson komponował muzykę na potrzeby ceremonii Pokojowej Nagrody Nobla, natomiast Jiří Kotača jest laureatem Nagrody Anděl oraz wyróżnienia Česká jazzová sklizeň. Duet liderów dopełniają jedni z najbardziej rozchwytywanych młodych słowackich muzyków jazzowych: Peter Korman na kontrabasie i gitarze basowej oraz Kristián Kuruc na perkusji.

Zespół zagrał dziesiątki koncertów na festiwalach jazzowych i w klubach w Egipcie, na Tajwanie, w Szwecji, Bułgarii, Austrii, Włoszech, Niemczech, Grecji, na Węgrzech, Słowacji oraz w Czechach.

Skład zespołu:

Alf Carlsson – gitara
Jiří Kotača – trąbka / flugelhorn
Peter Korman – kontrabas / gitara basowa
Kristián Kuruc – perkusja

Galeria

+2 fotografie

The post Jiří Kotača & Alf Carlsson appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Autentyczna radość ze wspólnego muzykowania łączy się z główną ambicją zespołu – przekazywaniem zaangażowanej i spójnej wizji interpretacyjnej, wynikającej ze wspólnej wrażliwości oraz indywidualnych preferencji artystów. Dziś Gli Incogniti należy do czołowych zespołów wykonawstwa historycznie poinformowanego, eksplorując repertuar od baroku (Vivaldi, Bach, Pachelbel) po klasycyzm (Haydn, C. P. E. Bach, Mozart).

Zespół regularnie występuje na prestiżowych scenach we Francji i za granicą, m.in. w Philharmonie de Paris, Théâtre des Champs-Élysées, Auditorium Radio France, operach w Bordeaux, Dijon i Rouen, Wigmore Hall w Londynie, Oji Hall w Tokio, Philharmonie Luxembourg, BOZAR w Brukseli, Filharmonii Berlińskiej, Philharmonie Essen, na festiwalu Oude Muziek Utrecht, w Fondation Royaumont, Arsenal de Metz czy Théâtre de la Ville w Paryżu. Bierze również udział w najważniejszych festiwalach, takich jak Boston Festival, Printemps des Arts de Monte-Carlo, MA Festival Brugge, Międzynarodowy Festiwal w Bergen, Festival de Torroella oraz festiwale w Saintes, Montpellier, Saint-Denis, Sablé i Ambronay.

Gli Incogniti współpracuje z wybitnymi solistami, m.in. Giulianem Carmignolą, Kristianem Bezuidenhoutem, Andreasem Staierem, Marią Cristiną Kiehr, Alexeïem Lubimovem, Hansem-Jörgiem Mammelem i innymi.

Istotną częścią działalności zespołu są projekty interdyscyplinarne. W latach 2018–2023 Gli Incogniti odbywał międzynarodowe tournée z zespołem tanecznym Rosas choreografki Anne Teresy de Keersmaeker, prezentując spektakle Sześć koncertów brandenburskich oraz Mystery Sonatas / for Rosa, poświęcone wirtuozowskim Sonatom różańcowym Heinricha Ignaza Franza Bibera. Każdy z projektów był prezentowany w ponad czterdziestu wykonaniach na całym świecie (Berlin, Nowy Jork, Lizbona, Bruksela, Paryż, Luksemburg, Hongkong i inne). W 2021 roku zespół stworzył projekt Bar’Oc – lo viatge d’amor z grupą wokalną La Manufacture verbale, łączący muzykę barokową z pieśniami tradycji ustnej. W 2024 roku Gli Incogniti został zaproszony do współpracy przy nowej produkcji zespołu Rosas poświęconej Czterem porom roku Antonia Vivaldiego.

Spośród około piętnastu dotychczasowych nagrań zespołu szczególną uwagę przyciągnęły albumy Cztery pory rokuVivaldiego (Zig-Zag Territoires / Outhere), Il Teatro alla Moda oraz Il Mondo al Rovescio (harmonia mundi). Nowa płyta Bach from Italy, ukazująca związki między muzyką włoską (Vivaldi, bracia Marcello) a twórczością Johanna Sebastiana Bacha, ukaże się jesienią 2025 roku nakładem wytwórni harmonia mundi. Cała dyskografia zespołu została jednomyślnie doceniona przez prasę specjalistyczną i ogólną, zdobywając liczne prestiżowe nagrody (Gramophone Award, BBC Music Choice, 4F Télérama, Diapason d’Or roku, Choc Classica roku, Excepcional de Scherzo, Preis der deutschen Schallplattenkritik i inne).

Z myślą o młodym pokoleniu muzyków Gli Incogniti od 2017 roku prowadzi Akademię Muzyki Kameralnej i Pracy z Ciałem dla młodych zespołów barokowych, studentów i początkujących profesjonalistów. Od 2023 roku realizuje również program warsztatów muzyczno-tanecznych w szkołach podstawowych.

Zespół korzysta ze wsparcia DRAC Nouvelle-Aquitaine, Regionu Nouvelle-Aquitaine oraz departamentu Gironde. Jego działalność koncertowa i fonograficzna jest regularnie wspierana przez Adami, Spedidam oraz CNM Export, natomiast Akademia – przez Caisse des Dépôts.

Gli Incogniti:
Amandine Beyer – skrzypce barokowe, dyrektor artystyczna
Manuel Granatiero – flauto traverso
Marco Ceccato – wiolonczela barokowa
Anna Fontana – klawesyn

Galeria

+3 fotografie

The post Gli Incogniti appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Bas-baryton Krešimir Stražanac należy do najwybitniejszych współczesnych artystów chorwackich i cieszy się trwałym międzynarodowym uznaniem. W 2023 roku zadebiutował z Berlińskimi Filharmonikami pod batutą Kirilla Petrenki podczas koncertów w Berlinie, Madrycie i Barcelonie; transmisja Europakonzertu z bazyliki Sagrada Família była emitowana przez liczne stacje radiowe i telewizyjne na całym świecie. W 2025 roku nastąpił jego debiut z Los Angeles Philharmonic pod kierunkiem Emmanuelle Haïm.

Stražanac znany jest ze szczególnego zamiłowania do rzadko wykonywanego repertuaru operowego. W ostatnich latach kreował role tytułowe w nowoczesnych premierach Orfeusza Telemanna w Amsterdamie oraz opery Cacciniego Wyzwolenie Ruggiera z wyspy Alcyny w wiedeńskim Theater an der Wien, gdzie wystąpił również jako Diabeł w operze Weinbergera Szwanda dudziarz. Do jego ważnych ról należą także Ambrosio w operze Webera Trzej Pintowie, król Froila w operze Schuberta Alfonso i Estrella oraz udział w inscenizowanym wykonaniu Mesjasza Händla w reżyserii Roberta Wilsona w barcelońskim Gran Teatre del Liceu. W 2026 roku zadebiutuje jako Sir John Falstaff w operze Salieriego Falstaff pod batutą René Jacobsa.

Studiował u Dunji Vejzović oraz interpretację pieśni w Wyższej Szkole Muzyki i Sztuk Scenicznych w Stuttgarcie, a także prywatnie u Jane Thorner Mengedoht i Hannsa-Friedricha Kunza. Po ukończeniu studiów został stałym członkiem Opery w Zurychu, gdzie przez siedem sezonów stworzył liczne role, m.in. Arlekina w Ariadnie na Naksos Straussa, barona Tuzenbacha w Trzech siostrach Eötvösa, Pinga w Turandot Pucciniego oraz Dona Fernanda w Fideliu Beethovena. Współpracował tam z dyrygentami takimi jak Bernard Haitink, Nello Santi i Franz Welser-Möst.

W 2017 roku zadebiutował w Bawarskiej Operze Państwowej w Monachium w operze Giordana Andrea Chénier, a rok później po raz pierwszy wystąpił na scenie Opery we Frankfurcie. Jest laureatem wielu międzynarodowych konkursów, m.in. Cantilena w Bayreuth, La voce Bawarskiego Radia oraz Konkursu im. Hugo Wolfa w Slovenj Gradec.

Jako solista koncertowy występuje w Europie, Azji i Ameryce Północnej, wykonując najważniejsze dzieła wokalno-instrumentalne, takie jak Stworzenie świata Haydna, Requiem Mozarta, Missa solemnis i IX Symfonia Beethovena, oratoria Mendelssohna Eliasz i Paweł, Niemieckie requiem Brahmsa, Requiem Dvořáka oraz cykle pieśni Mahlera Des Knaben Wunderhorn i Pieśni Rückerta. Współpracował z czołowymi orkiestrami, wśród nich Symfoniczna Orkiestra Bawarskiego Radia, Concertgebouw Orchestra, Staatskapelle Dresden, Gewandhausorchester Leipzig i Tokyo Symphony Orchestra, oraz z dyrygentami takimi jak Herbert Blomstedt, Iván Fischer i Jaap van Zweden. Od 2016 roku regularnie współpracuje z Philippem Herreweghem oraz zespołami Collegium Vocale Gent i Orchestre des Champs-Élysées.

Szczególne miejsce w jego repertuarze zajmuje muzyka barokowa, zwłaszcza twórczość Johanna Sebastiana Bacha i Georga Friedricha Händla. Artysta regularnie wykonuje również repertuar pieśniowy; w jego programach znajdują się m.in. Podróż zimowa i Łabędzi śpiew Schuberta, Miłość poety Schumanna oraz cykle pieśni Gustava Mahlera. W 2022 roku był członkiem jury Międzynarodowego Konkursu Franza Schuberta i Muzyki Współczesnej w Grazu.

Jego dyskografia obejmuje nagrania dla renomowanych wytwórni. Pierwszy album pieśniowy, wydany w 2024 roku przez label Hänssler Classic i poświęcony pieśniom chorwackiego kompozytora Blagoje Bersi, otrzymał w 2025 roku nagrodę Porin dla najlepszego albumu muzyki klasycznej oraz nominację do International Classical Music Awards.

Galeria

+3 fotografie

The post Krešimir Stražanac appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Amandine Beyer od ponad dwudziestu pięciu lat koncertuje na całym świecie. Jest zapraszana jako dyrygentka i solistka przez czołowe zespoły muzyki barokowej (Freiburger Barock Orchester, Akademie für Alte Musik, European Union Baroque Orchestra, Tafelmusik Baroque Orchestra z Toronto i inne). W 2006 roku założyła własny zespół Gli Incogniti, z którym wykonuje muzykę instrumentalną Johanna Sebastiana Bacha, Antonia Vivaldiego, Arcangela Corellego, Johanna Pachelbela, Nicola Matteisa, Françoisa Couperina, C. P. E. Bacha, Josepha Haydna oraz Wolfganga Amadea Mozarta. Z zespołem tym występowała na najbardziej prestiżowych festiwalach i scenach koncertowych we Francji (Philharmonie de Paris, Théâtre des Champs-Élysées, Opéra de Bordeaux, Opéra de Montpellier, Festival de Saintes, Auditorium Radio France i inne) oraz na arenie międzynarodowej (Boston Festival, Wigmore Hall, Concertgebouw w Brugii, Flagey i Bozar w Brukseli, Filharmonia w Liège i Luksemburgu, Carnegie Hall w Nowym Jorku, Filharmonia Berlińska, Tonhalle w Zurychu i inne).

W 2011 roku nagrała Sonaty i partity Johanna Sebastiana Bacha (Zig-Zag Territoires / Outhere Music), które odniosły ogromny sukces artystyczny i publiczny. Wkrótce potem została zaproszona przez choreografkę Anne Teresę de Keersmaeker (zespół Rosas) do współtworzenia spektaklu Partita 2. Po pięciu przedstawieniach na Dziedzińcu Honorowym Pałacu Papieskiego w Awinionie, zamykających festiwal IN, projekt wyruszył w międzynarodowe tournée, obejmujące ponad osiemdziesiąt spektakli na całym świecie.

Współpraca ta była kontynuowana w 2018 roku w projekcie Les Six Concertos Brandebourgeois, z udziałem zespołu Gli Incogniti, prezentowanym m.in. w Operze Paryskiej, Théâtre de la Monnaie w Brukseli, Berlinie, Nowym Jorku, Liège, Lille i Luksemburgu. W 2022 roku powstał projekt Mystery Sonatas / for Rosa, poświęcony Sonatom różańcowymHeinricha Ignaza Franza Bibera, a w 2024 – choreograficzna interpretacja Czterech pór roku Antonia Vivaldiego.

Równolegle Amandine Beyer aktywnie występuje jako kameralistka z artystami takimi jak Pierre Hantaï, Kristian Bezuidenhout czy Andreas Staier. Jej repertuar obejmuje muzykę od baroku po romantyzm, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości Franza Schuberta i Ludwiga van Beethovena. W 2015 roku założyła kwartet smyczkowy Kitgut Quartet, grający na instrumentach historycznych. Ich debiutancki album ’Tis too late to be wise, poświęcony Haydnowi i muzyce angielskiej (Purcell, Locke), wydany przez Harmonia Mundi, spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki.

Od nagrania Czterech pór roku Vivaldiego w 2008 roku, które przyniosło zespołowi Gli Incogniti szeroką rozpoznawalność, dyskografia Amandine Beyer i jej zespołu jest jednomyślnie doceniana przez krytyków i nagradzana najbardziej prestiżowymi wyróżnieniami (Diapason d’Or, Choc de l’année, Gramophone Editor’s Choice, 4F Télérama).

Po studiach w klasie Chiary Banchini w Schola Cantorum Basiliensis Amandine Beyer w 2010 roku została jej następczynią i rozpoczęła tam działalność pedagogiczną. Z pasją do przekazywania wiedzy w 2017 roku założyła własną Akademię przy zespole Gli Incogniti. Regularnie prowadzi kursy mistrzowskie na całym świecie (Włochy, Niemcy, Tajwan, USA, Kanada i inne) oraz dyryguje m.in. Jeune Orchestre de l’Abbaye, European Union Baroque Orchestra, orkiestrą Akademii Ambronay oraz Francuską Orkiestrą Młodzieżową.

Galeria

+5 fotografií

The post Amandine Beyer appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Choć pierwotnie planowała studia z zakresu turystyki i została przyjęta do szkoły hotelarskiej w Austrii, w ostatniej chwili zdecydowała się na przesłuchania do praskiego konserwatorium — i dostała się. Pod kierunkiem Lidy Nopovej została chórzystką Karla Gotta. W 1998 roku wyruszyła z nim w niemiecką trasę i wkrótce została stałą członkinią jego orkiestry, występując także w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Współpracowała również z Heleną Vondráčkovą i innymi czeskimi artystami.

Należy do najbardziej rozchwytywanych czeskich wykonawczyń musicalowych. W wieku siedemnastu lat zagrała Ofelię w Hamlecie Janka Ledeckiego, a później wystąpiła w Popelka, Galileu i Božská komedie. Otrzymała stypendium na Berklee College of Music, lecz przerwała studia z powodu zobowiązań zawodowych. Zagrała m.in. w Golemie, Angelice, Mona Lisie, Carmen, Aidzie, Bonnie & Clyde i Curtains. Za rolę Marii Magdaleny w Jesus Christ Superstar otrzymała nagrodę Thálie 2010.

Regularnie koncertuje z Pájky Pájk Quintet oraz jako solistka z Moondance Orchestra Martina Kumžáka. Współpracuje z big-bandami i orkiestrami symfonicznymi. Od 2011 roku współprowadzi audycję Klub Evergreen w Czeskim Radiu Dvojka. W 2017 roku wydała album „Konečně”, za który otrzymała Złotą Płytę Supraphonu.

Galeria

+1 fotografie

The post Dasha appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Wśród najciekawszych projektów warto wymienić tournée z Danem Bártą i Ilustratosphere, współpracę z zespołami Monkey Business, Tatabojs, Clarinet Factory, a także koncerty i nagrania z Michalem Pavlíčkiem, Gregory Porterem, Lenką Dusilovą, Robertem Balzarem, Dashą, Ondřejem Brzobohatým, Tomášem Klusem, Jiřím Kornem, Matějem Ruppertem, a na bardziej klasycznym polu z Dagmar Peckovą, Danielem Hopem, Radkiem Baborákiem, Ivanem Klánským, Adamem Plachetką i innymi.

W 2020 roku CD „20 let Epoque Quartet” została uznana za nagranie roku w kategorii crossover podczas prestiżowych nagród Classic Prague Awards. Tego samego wieczoru kwartet otrzymał również wyróżnienie „Klasika roku” za swój jubileuszowy koncert w praskiej Lucernie.

Do kolejnych udanych projektów należy nagradzana płyta „Epoque Quartet plays Jan Kučera”, podsumowująca wieloletnią współpracę kompozytora z zespołem, nominowana do nagrody Anděl 2018. Ponadto album „Flow”, nagrany wraz z kanadyjskim pianistą i kompozytorem Davidem Braidem i ochrzczony w Nowym Jorku, z którym EQ odbył tournée po Kanadzie, Chinach i USA. Album „Flow” znalazł się w ścisłej nominacji do prestiżowej kanadyjskiej nagrody Juno Award. Szerokiej publiczności EQ jest znany również z udziału w popularnym programie telewizyjnym Stardance.

Ciekawym projektem jest album „Komplot”, nagrany i wydany w 2021 roku podczas pandemii we współpracy z czołowym czeskim klarnecistą Irvinem Venyšem.

Bardzo udanym przedsięwzięciem jest projekt Ellaboration, w którym EQ wspólnie z wokalistką Dashą interpretuje słynne piosenki legendarnej jazzowej ikony Elli Fitzgerald. Album „Ellaboration” ukazał się w listopadzie 2022 roku w wytwórni Supraphon.

Epoque Quartet koncertował w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Francji, Hiszpanii, Włoszech, Belgii, Holandii, Norwegii, Anglii, Irlandii, Polsce, Litwie, Łotwie, Estonii, na Węgrzech, w Słowacji, Chorwacji, Słowenii, Serbii, Bośni i Hercegowinie, Grecji, Bułgarii, Izraelu, USA, Kanadzie, Brazylii, Chinach, Egipcie, Etiopii i Japonii. Swoje doświadczenie w grze kwartetowej przekazywali również na warsztatach w Czechach, Serbii, Łotwie, Brazylii, Egipcie, Etiopii i Izraelu.

Epoque Quartet:

David Pokorný – skrzypce

Vladimír Klánský – skrzypce

Alexej Aslamas – altówka

Vít Petrášek – wiolonczela

Galeria

The post Epoque Quartet appeared first on Svatováclavský hudební festival.

Studiował grę na fortepianie i dyrygenturę w Konserwatorium w Czeskich Budziejowicach oraz na Akademii Muzycznej im. Janáčka w Brnie. W lutym 2000 roku uczestniczył w mistrzowskich kursach dyrygenckich prowadzonych przez Sir Colina Davisa w Dreźnie, a w roku 2002 odbył staż na Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu. W 2004 roku zdobył nagrodę Bösendorfer Preis w kategorii Opera coaching na międzynarodowym konkursie Belvedere w Wiedniu.

Galeria

The post David Švec appeared first on Svatováclavský hudební festival.