Urodzona w Ostrawie (Czechy) sopranistka Marie Smolka dorastała w Niemczech. Szybko stała się jedną z najbardziej cenionych śpiewaczek-aktorek swojego pokolenia, zwracając uwagę intensywnymi i wielowymiarowymi kreacjami scenicznymi.
Na scenie operowej występowała m.in. jako Hrabina Almaviva (Mozart: Le nozze di Figaro) w Komische Oper Berlin, Nedda (Leoncavallo: I Pagliacci) w Staatsoper Hannover oraz Violetta Valéry (Verdi: La Traviata) w Koninklijk Theater Carré w inscenizacji Mariny Abramović 7 Deaths of Maria Callas (koprodukcja z Bayerische Staatsoper w Monachium). Do innych ważnych ról w jej repertuarze należą Mimì (La Bohème) i Tatiana (Eugeniusz Oniegin), które wykonywała na scenach różnych teatrów, m.in. Staatstheater Saarbrücken, Theater Bremen oraz Landestheater Innsbruck, gdzie ostatnio była członkinią zespołu. W Innsbrucku wystąpiła również w tytułowej roli w Simplicius Simplicissimus Hartmanna; za tę kreację magazyn branżowy Opernwelt nominował ją jako jedną z „najważniejszych śpiewaczek roku 2025”.
W sezonie 2024/25, obok działalności operowej, Marie Smolka zadebiutowała również w wyjątkowych projektach koncertowych, m.in. w Hamburgische Staatsoper podczas wieczoru baletowego Johna Neumeiera Epilog, wykonując Vier letzte Lieder Richarda Straussa.
W sezonie 2025/26 Marie Smolka odnotowała kolejne ważne debiuty, potwierdzające wszechstronność jej talentu artystycznego. Zadebiutowała we Francji w Opéra de Lille w Les Enfants terribles Philipa Glassa, a także w Wiedniu z Wiener Symphoniker pod dyrekcją Petra Popelki w Das Paradies und die Peri Schumanna.
Do najważniejszych wydarzeń sezonu 2026/27 należą jej debiut w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie w II Symfonii Mahlera pod dyrekcją Yoela Gamzou oraz debiut w Liederhalle Stuttgart w IX Symfonii Beethovena pod dyrekcją Eliasa Grandy’ego. Z tym samym dziełem wystąpi również w Gewandhaus w Lipsku.
Marie Smolka regularnie występuje także na estradach koncertowych. Jej repertuar obejmuje m.in. Requiem Mozarta, Brahmsa i Dvořáka, Eliasza i Świętego Pawła Mendelssohna, IX Symfonię Beethovena, Mesjasza Händla oraz pasje Johanna Sebastiana Bacha.
Marie Smolka współpracowała z takimi dyrygentami jak Marc Albrecht, Cornelius Meister, Antonello Manacorda, Konrad Junghänel i Yoel Gamzou. Wielokrotnie współpracowała również z reżyserami, wśród których znaleźli się Eva-Maria Höckmeyr, Lorenzo Fioroni, Tobias Kratzer, Armin Petras, Tatjana Gürbaca, Ulrike Schwab, Barbora Horáková i Robert Carsen.
Galeria
+1 fotografie
